En colaboración coa Asociación de Agroecoloxía Alberte Rodríguez Pérez, coa Asociación para a Defensa Ecolóxica de Galiza (ADEGA) e co Sindicato Labrego Galego (SLG), a FEG desenvolve unha campaña informativa sobre os múltiples riscos socioeconómicos, ambientais e para a saúde humana dos alimentos transxénicos.

Os productos transxénicos proceden de organismos modificados xeneticamente, organismos aos que se lles engadiron xenes de plantas, animais, bacterias ou calquera outro ser vivo co que nunca poderían cruzarse de xeito natural. Estes xenes aportan ao organismo en cuestión unha característica que antes non tiñan. Por exemplo, a resistencia a un herbicida ou ao ataque dun insecto.

Os intereses das multinacionais agroquímicas conseguiron o visto e prace das autoridades dos EEUU para poren á venda determinados productos transxénicos e, en base ás leis do libre mercado, os demais países vense presionados para aceptalos. O 24 de xuño de 1999, a Unión Europea acordou suspender por un tempo a autorización de novos cultivos transxénicos e facer máis estricta a lexislación que os regula.

Nestes momentos non se pode garantir a seguridade dos alimentos transxénicos. Entón, a que veñen tantas présas por pólos no mercado? Por que temos que facer de coellos de indias?. Son necesarios a día de hoxe os alimentos transxénicos? Son tan necesarios que é necesario arriscármonos a consumilos? Quen está demandándoos? Por que non se etiquetan ben todos os productos transxénicos? Comerías ti cogumelos, a risco de te envelenar, tendo outra cousa para elixires?

Os alimentos transxénicos representan un paso máis no control polas multinacionais da producción e comercialización dos productos agrarios: as variedades transxénicas están protexidas por patentes e non se pode utilizar a semente que se obtén delas.

Os cultivos transxénicos benefician os países enriquecidos en detrimento dos empobrecidos e, dentro dos primeiros, os productores industriais con respecto aos que practican unha agricultura máis tradicional.

Existen variedades silvestres ou cultivadas de plantas transxénicas coas que éstas se poden cruzar e ás que poderían pasar algunha das súas características. Por outra banda, as plantas transxénicas poderían converterse en invasoras, en “malas herbas” de cultivos próximos.

A toxina producida por plantas transxénicas contra determinada praga de insectos podería afectar a outros insectos beneficiosos (o millo Bt, resistente ao “taladro”, provocou a morte de exemplares dunha especie de bolboreta).

Poden darse alerxias ás moléculas novas que producen as plantas transxénicas. A algunhas plantas introdúcenselles xenes de resistencia a antibióticos, o que contribuirá ao aumento da resistencia de bacterias patóxenas a estes antibióticos e, polo tanto, á dificultade para atacar doenzas infecciosas.

Non hai que esquecer nunca que detrás dos transxénicos están as grandes multinacionais e o poder económico, o interese de obter grandes beneficios en pouco tempo (e sen se responsabilizar das consecuencias).

Como consumidores e consumidoras podemos contribuír a frear a expansión dos alimentos transxénicos evitando compralos. Consulta a lista de alimentos transxénicos.